การที่นักแสดงขาด “ความจริงใจในการแสดง”สาเหตุสำคัญมาจากการมี “สมาธิผิดจุด”
“สมาธิกับบท” คือการที่นักแสดงจะต้องมีสมาธิกับบทอย่างถูกต้อง จะต้องรวมพลังความคิด ความสนใจอย่างเต็มที่ให้กับสถาการณ์ และบุคคลที่ตัวละครกำลังเผชิญหรือกำลังจะไปเผชิญ ต้องเข้าใจถึงความต้องการของตัวละครในสถานการณ์นั้นๆ
“สมาธิผิดจุด” คือการไปมุ่งสมาธิอยู่กับการแสดงลักษณะนิสัยหรือบุคลิกของตัวละคร หรือวางแผนการเล่นว่าซีนนี้เราจะเล่นอย่างไร ทำท่าอย่างไร ทำสีหน้าอย่างไรดี เล่นแล้วจะถูกใจผู้กำกับมั๊ย คุณกำลังมี “สมาธิผิดจุด”
การแก้ “สมาธิผิดจุด” คือ “คิดอย่างที่ตัวละครคิด” เราจะต้องจำไว้ให้ขึ้นใจว่าไม่ว่าจะแสดงเป็นตัวละครใด ต้องคิดถึงสิ่งที่ตัวละครนั้นคิด มีความต้องการแบบเดียวกับที่ตัวละครต้องการ และเปิดรับกับเหตุการณ์เฉพาะหน้ารวมถึงตัวละครอื่นๆที่เกี่ยวข้องตลอดการแสดง
ลองทบทวนดูครับว่าในระหว่างทำงานแสดงเรา “สมาธิผิดจุด” บ้างมั๊ย
Cr: ขอขอบคุณหนังสือ “วันสดใส” อ.สดใส พันธุมโกมล
ภาพจากKingdom Season 2
***จบโควิดแล้วเจอกัน***
64 SixtyFour Studio 