บทที่2.ความแตกต่างของการแสดงแบบ “จริงใจ”และแบบ”แสร้งเป็นธรรมชาติ”

หลายครั้งที่นักแสดงไม่เข้าใจว่าทำไมเราก็พยายามแสดงให้เป็นธรรมชาติที่สุดแล้ว แต่ยังถูกผู้กำกับหรือคนดูบอกว่า แสดงได้ไม่เป็นธรรมชาติ ไม่สมบทบาท ขาดความน่าเชื่อของตัวละคร มาทบทวนกันครับว่าระหว่างการแสดงแบบจริงใจ กับการแสดงแบบแสร้งเป็นธรรมชาตินั้นต่างกันอย่างไร

การแสดงแบบ “แสร้งเป็นธรรมชาติ” มักเกิดจากการ “กลัวจะไม่เป็นธรรมชาติ” จึงจงใจแสดงให้เป็นธรรมชาติ เล่นเพิ่มเติมในสิ่งที่ไม่จำเป็นเช่น พูดไปเกาหัวไป ทำเป็นหยิบจับของประกอบฉาก การทำแบบนี้ช่วยได้บ้างแต่ควรระวังว่าเราจะโฟกัสผิดจุด จนทำให้ลืมความเป็นธรรมชาติของตัวละคร และลืมสถานการณ์ตรงหน้า จะทำให้การแสดงนั้นขาดพลัง ขาดเสน่ห์ ไม่ชวนติดตาม

การแสดงแบบ “จริงใจ” คือการแสดงที่เข้าถึงความรู้สึกจริงๆของตัวละคร คิดอย่างเดียวกับที่ตัวละครคิด จะหยิบจับขยับร่างกายก็จะเกิดจากความต้องการของตัวละครจริงๆ ในสถานการณ์หรือสิ่งแวดล้อมขณะนั้น และมีสมาธิอยู่กับคู่ที่กำลังแสดงร่วม

ลองกลับไปสำรวจตัวเองและนำไปปรับใช้ เพื่อให้การแสดงของเราพัฒนาขึ้นครับ

Cr: ขอขอบคุณหนังสือ “วันสดใส” อ.สดใส พันธุมโกมล
ภาพจากละครทองเอกหมอยาท่าโฉลง

***จบโควิดแล้วเจอกัน***